Jordanska islamska banka za ekonomski razvoj i finansije, sa sjedištem u Amanu u Kraljevini Jordan, osnovana je 01.04.1978. godine kao dioničarsko društvo ograničene odgovornosti i uknji[1]žena pod rednim brojem 124. Početni osnivački kapital banke iznosio je četiri miliona jordanskih dinara ili četiri miliona akcija, gdje je svaka akcija iznosila jedan dinar. Pravo na upis akcija imaju sva pravna i fizička lica. Osnivači su upisali dva miliona akcija, tj. polovinu njihovog ukupnog broja. Među posjednicima su Ministarstvo vakufa i islamskih interesa, kao i Poštanska štedionica. Većinu akcija upisali su državljani Jordana.

Međutim, akcije u ovoj banci posjeduju i državljani Kraljevine Saudijske Arabije i Libana. Ostali dio akcija stavljen je na raspolaganje svim zainteresovanim akcionarima. Banka svoje aktivnosti realizuje u skladu sa Šeriatom. Islamska jordanska banka se pojavila kao odgovor na potrebe građana za ulaganjem dionica i eksploatisanjem svojih sredstva u skladu sa Šeriatom, a nisu naišli na razumijevanje ostalih finansijskih institucija. Statutom banke je tačno precizirano njeno unutarnje uređenje, ciljevi, kao i to da banka u svom poslovanju ne može koristiti kamatu kao izvor za sticanje sredstava, bez razlike da li se radi o njenom uzimanju ili davanju. Statutom je predviđeno da banka ima svog šeriatskog savjetnika čija se uloga ogleda u proučavanju svih dekreta poslovanja, kao i isključivanju bilo kojeg vida kamate.

Islamsko bankarstvo je relativno mlado, a Jordan[1]ska islamska banka se smatra jednim od njegovih najistaknutijih vjesnika i zauzima veoma važno mjesto među ostalim islamskim bankama, te je često predmet izučavanja velikog broja istraživača i tako uživa veliko poštovanje i u svojoj matičnoj državi. Banka je svojim komitentima obezbijedila adekvatnu usta[1]novu u kojoj će eksploatisati svoja likvidna sredstva, kao i izvor finansija koje su trebovali za eksploataciju i finansiranje svojih aktivnosti i potreba, tako da je ova ogromna količina materijalnih dobara, koja je bila umrtvljena, aktivirana, što je imalo značajnu ulogu za poboljšanje standarda života među građanstvom, kao i u jačanju državne ekonomije i infrastrukture. Banka vodi računa oko svoje aktive i pasive da ne dođe u raskorak, da ne prevlada jedna nad drugom, te da je ne dovedu u položaj da mora tražiti pozajmice od Centralne banke koja se u svom poslovanju koristi kamatom. Islamska jordanska banka svoja sredstva usmjerava za finansiranje javnog sektora, socijalnog, tran[1]sporta i komunikacija, poljoprivrede i agroindustrije, industrije i rudarstva, dok ostatak ide u finansijske usluge i za druge namjene.

Na polju industrije banka finansira kupovinu potrebnih mašina, opreme, kao i sirovina potrebnih za proizvodnju. Banka odobrava finansije u svim oblicima industrije tako da su koristi imale državne firme, agencije i korporacije. Najista[1]knutije institucije koje su imale koristi od Islamske jordanske banke su: Jordanska cementara, Nacional[1]na korporacija za proizvodnju električne instalacije, Fabrika za proizvodnju električnih kućnih aparata, Fabrika za proizvodnju električnih sijalica. Na polju elektroprivrede banka je finansirala Jor[1]dansku nacionalnu elektranu.

Kao što banka podržava industrijsku oblast kroz učestvovanje u glavnici osnivačkog kapitala, također, obično kupuje određene pakete akcija, ali se posebno fokusira na projekte koji su od koristi društvu. Posebnu ulogu ima u alokaciji stranog novca, upošljavanju radne snage, kao i obezbjeđivanju novih radnih mjesta. Na polju poljoprivrede banka finansira kupovinu poljoprivrednih mašina, vrši obezbjeđivanje svih vrsta sjemena, izgradnju plastenika, kao i drugih projekata u poljoprivredi. Od ovih akcija koristi su imali mnogi poljoprivrednici u različitim krajevima Kraljevine Jordana, kao i mnoge poljoprivredne ustanove od kojih su najistaknutije: Arapska prehrambena korporacija i Poljoprivredno dobro „Gadir“. U oblasti prosvjete Islamska jordanska banka imala je značajnu ulogu u finansiranju i izgradnji infrastrukturnih objekata neophodnih u oblasti prosvjete i školstva, kao i u kupovini neophodnog pribora, opreme i drugih potrepština. Istaknute ustanove koje su se okoristile od takvih finansija su: Fakultet „El-Kuds“ i Ženski fakultet „El-Kurtuba“.

Doprinos banke u podizanju obrazovnog standarda u Kraljevini Jordan ogleda se, također, u Agenciji za koordiniranje prosvjetnih ustanova. Na polju zdravstva banka finansira nabavku opre[1]me. Među bolnicama koje su dobile finansije od banke najpoznatije su: Islamska bolnica, Bolnica „Kuds“, Bolnica „Šumejsani“, Bolnica „Eš-Šifa“ i „El-Hikme“. Naročito se istakla u finansiranju nabavke medicinske opreme mnogim ljekarima i farmaceutima, a finansirala je i mnoge farmaceutske kuće. Banka ima, također, velike zasluge i na polju nastanjivanja i izgradnje domova tako što je podržala projekat kupovine izgrađenih domova ili kupovinu građevinskog materijala svima onima koji bi izrazili potrebu za takvom vrstom finansija, tako da je u 1989. godini za ovaj projekt banka odobrila 14 miliona jordanskih dinara, a okoristilo se 4.500 ljudi. Najpoznatiji projekat ove vrste je projekat za naseljavanje u kojem je izgrađeno 150 stanova čija površina je 23 hiljade kvadratnih metara.

Ova investicija je koštala skoro milion dinara. Banka je, također, izgradila još jednu gradsku četvrt kao svoju ličnu investiciju koja sadrži trgovinski centar, trideset veleljepnih kuća (vila), se[1]dam stambenih zgrada, koje posjeduju 213 stanova, džamiju, školu, salu za priredbe i svečanosti, parking i druge prateće objekte. Ukupna površina ovog projekta je približno 70 hiljada metara kvadratnih. Banka je imala svoje dionice i u izgradnji trgovinskih centara širom Kraljevine. Ona je u ovaj projekat učestvovala na principu mušareke. Površina projekta je oko 63 hiljade metara kvadratnih, sastavljen od 591 magacina i potrebnih kancelarija. Ovaj projekt je koštao 70 miliona jordanskih dinara. Banka ima učešće u transportu tako da pruža finansijsku podršku putničkim agencijama čime im pomaže oko nabavke kamiona, autobusa ili manjih putničkih automobila koji se koriste kao javni servis (taksi) za sticanje osnovnih sredstava za život. Svi oni koji imaju potrebu za nabavkom auta ili bilo čega što im je potrebno za uređivanje svoje kuće ili stana, od namještaja ili kućnih aparata, mogu se obratiti za pozajmicu od banke, a posebno oni koji tek zasnivaju svoj bračni život. Banka pomaže i mala i srednja preduzeća tako što im omogućuje da prošire svoju proizvodnju. Posebnu pažnju banka poklanja zahtjevima za finansiranje tehnološkog prosperiteta, tako da je omogućila mnogim nacionalnim ustanovama da obezbijede kupovinu cjelokupne potrebne opreme, računara i druge savremene opreme. Banka privlači veliku pažnju nacionalnim deponentima koji imaju želju da poboljšaju nacionalni standard eksploatiranjem uloženog novca. Iz svega izloženog možemo stvoriti jednu jasnu sliku o ulozi banke u nacionalnoj ekonomiji, ali što se tiče socijalne strane to ćemo tek vidjeti kada budemo govorili o kardu-l-hasenu, tj. kreditu za koji banka ne uzima nikakvu nadoknadu osim što je pozajmilac dužan vratiti pozajmljenu svotu.

Od samog svog osnivanja banka je u svom poslovanju primjenjivala ovakvu vrstu kreditiranja tako da je u periodu od 10 godina odobrila ovakvih kredita u iznosu od 859 hiljada jor[1]danskih dinara od kojih se okoristilo 1.600 državljana. Za unapređenje ovog vida poslovanja banka je otvorila novi resor pod nazivom Ulaganja za kardul-hasen gdje prima dionice onih koji su zaintereso[1]vani za pozajmljivanje onima koji imaju potrebu za ovakvim zajmovima. Banka je uzela svoje učešće i u izgradnji džamija tako da je finansirala nekoliko njih. Najpoznatija je džamija „Rewda“ koja uz sebe sadrži i stan za imama. Njena izgradnja koštala je 226 hiljada jordanskih dinara. Islamska jordanska banka je naišla na veliko razumijevanje kod državljana Kraljevine Jordana i veoma je lijepo prihvaćena tako da je za kratko vrijeme zauzela zavidno mjesto među ostalim bankama. Do 1990. godine banka je imala 17 svojih filijala na različitim lokacijama u Kraljevini i spremala se za otva[1]ranje novih zbog velikog interesovanja njenih državljana. Danas raspolaže sa 1.087 hiljada otvorenih računa, posjeduje 65 filijala i ekspozitura na različitim lokacijama u Kraljevini Jordanu u kojima je uposleno 1.475 radnika i radnica. Rezultati ovog proširivanja su ti što je banka 1998. godine sarađivala sa velikim brojem ljudi tako da je imala 154 hiljade dioničara. Kapital banke se brzo uvećavao tako da je 1998. godine njen kapital iznosio 187 miliona jordanskih dinara, koji je u 1985. godini bio 102 miliona, a u 1980. godini nije prelazio 11,6 miliona jordanskih dinara. U svom 27-ogodišnjem izvještaju kojeg je banka prezentirala na svojoj redovnoj skupštini održanoj 30.04.2006. godine u zgradi Upravnog odbora, iznijeto je sljedeće:

• Banka je u 2005. ostvarila profit od 20,2 miliona jordanskih dinara, dok je u 2004. godini ostvareni profit bio samo 4,26 miliona jordanskih dinara, što znači da je uvećan za 15,44 miliona jordanskih dinara ili procentualno za 324,4%, a neto zarada je 13,1 miliona jordanskih dinara, dok je u 2004. godini iznosio 3,28 miliona jordanskih dinara, što je više za 9,82 mi[1]liona jordanskih dinara ili procentualno za 300%.
• Na planu plasiranja prikupljenih sredstava banka je ostvarila profit od 108,7 miliona jordanskih dinara, što je za 20,26% više nego u 2004. godini. Također, na planu primjene modela murabehe, muda[1]rebe, mušareke i drugih modela koje je banka primijenila u svom poslovanju, primjetan je napredak tako što je ostvaren na tom polju profit od 645,5 miliona, dok je u 2004. godini iznosio 536,7 miliona jordanskih dinara.
• Na polju ulaganja depozita banka je primila 1.155 miliona jordanskih dinara, dok je u 2004. godini svega primila 1.020 miliona jordanskih dinara, što znači da je u 2005. godini uvećano polaganje depozita za 135,1 milion jordanskih dinara ili procentualno 13,2%.
• Na planu pružanja finansijskih usluga banka je u 2005. godini udovoljila zahtjevima 28.141 osobi za izgradnju stambenih objekata i za naseljavanje čiji je balans bio 127,9 miliona jordanskih dinara, dok je u 2004. godini na istom planu uloženo 100,4 miliona jordanskih dinara i udovoljeno potrebama 22.071 korisniku.
• Plaćanje karticom je sastavni dio modernog načina života i želja Jordanske islamske banke je da svojim klijentima obezbijedi da uživaju u svim njenim benifitima, kao što uživaju korisnici drugih savremenih banaka. Jordanska islamska banka, pored toga što u svom poslovanju koristi VISA kreditne kartice, uvrstila je i inteligentne kartice

• (VSDC) . Također nastoji da usavrši program provjere računa preko SMS i interneta

Glas islama, 243, R: Islamka ekonomija, A: Enver Gicić